veg
nafnorð, karlkyn
veg-andi
sá eða sú sem er valdur að dauða e-s, banamaður
Beyging
eignarfall eintölu veg
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vegandi vegandinn nf.vegendur vegendurnir
þf.veganda vegandann þf.vegendur vegendurna
þgf.veganda vegandanum þgf.vegendum vegendunum
ef.veganda vegandans ef.vegenda vegendanna