vekja

Merkingar

1. 1.

   láta (e-n) vakna, láta (e-n) hætta að sofa

   • vektu mig klukkan 8
   • hún gat ekki vakið hann

   • vekja hana upp

     • hann var vakinn upp um miðja nótt

   • vekja upp draug

     láta dauðan mann ganga aftur

2. 2.

   koma (e-u) af stað, kveikja (e-ð), valda (e-u)

   • ummæli ráðherrans vöktu hörð viðbrögð
   • tískusýningin hefur vakið mikla athygli
   • blátt hár vekur ávallt furðu
   • orð hennar vöktu hlátur
   • skelfiskur vekur ofnæmisviðbrögð hjá sumum

   • vekja upp umræður