verja 1
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli halda uppi vörnum
- herinn ver landið fyrir óvinunum
- markvörðurinn varði markið af snilld
verja hendur sínar
halda uppi vörn fyrir sjálfan sig
- 2.
með þolfalli og þágufalli skýla (e-u/e-m) (fyrir e-u), vernda (e-n/e-ð)
- hann varði sig falli með því að grípa í trjágrein
- það þarf að verja plöntuna fyrir frosti
- hvernig er hægt að verja sig gegn hjartasjúkdómum?
- 3.
með þolfalli lögfræði halda uppi vörn fyrir rétti
- lögfræðingurinn varði skjólstæðing sinn
Beyging
varði varið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvervarðiégverjiverði
þúverðvarðirþúverjirverðir
húnvervarðihúnverjiverði
viðverjumvörðumviðverjumverðum
þiðverjiðvörðuðþiðverjiðverðuð
þauverjavörðuþauverjiverðu
| nafnháttur | verja |
|---|---|
| sagnbót | varið |
| boðháttur eintölu | verðu |
| boðháttur fleirtölu | verjið |
| stýfður boðháttur | ver |
| lýsingarháttur nútíðar | verjandi |
kk.kvk.hk.
nf.varinnvarinvarið
þf.varinnvarðavarið
þgf.vörðumvarinnivörðu
ef.varinsvarinnarvarins
nf.varðirvarðarvarin
þf.varðavarðarvarin
þgf.vörðum
ef.varinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égverstvarðistégverjistverðist
þúverstvarðistþúverjistverðist
húnverstvarðisthúnverjistverðist
viðverjumstvörðumstviðverjumstverðumst
þiðverjistvörðustþiðverjistverðust
þauverjastvörðustþauverjistverðust
| nafnháttur | verjast |
|---|---|
| sagnbót | varist |
| boðháttur eintölu | verstu |
| boðháttur fleirtölu | verjist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúverstuvarðistuþúverjistuverðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúverðuvarðirðuþúverjirðuverðirðu
þiðverjiðivörðuðiþiðverjiðiverðuði