verk mennt
nafnorð, kvenkyn
verk-mennt
verkleg iðn, t.d. smíði og rafsuða, sem námsgrein í skóla
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑menntar nefnifall fleirtölu ‑menntir beygist eins og mennt
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.verkmennt verkmenntin nf.verkmenntir verkmenntirnar
þf.verkmennt verkmenntina þf.verkmenntir verkmenntirnar
þgf.verkmennt verkmenntinni þgf.verkmenntum verkmenntunum
ef.verkmenntar verkmenntarinnar ef.verkmennta verkmenntanna