vestur
nafnorð, kvenkyn
vestur-átt
höfuðáttin vestur; vestlæg stefna
Skyld orð
- vesturútnorður,
- vesturútsuður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑áttar beygist eins og átt
eintala
án greinismeð greini
nf.vesturátt vesturáttin
þf.vesturátt vesturáttina
þgf.vesturátt vesturáttinni
ef.vesturáttar vesturáttarinnar