vinka
sagnorð með þágufalli
veifa hendinni
- hún stendur í dyrunum og vinkar
- hann vinkaði mér glaðlega
- hún vinkaði til hans úr bílnum
Tengd orð
Beyging
vinkaði vinkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvinkavinkaðiégvinkivinkaði
þúvinkarvinkaðirþúvinkirvinkaðir
húnvinkarvinkaðihúnvinkivinkaði
viðvinkumvinkuðumviðvinkumvinkuðum
þiðvinkiðvinkuðuðþiðvinkiðvinkuðuð
þauvinkavinkuðuþauvinkivinkuðu
| nafnháttur | vinka |
|---|---|
| sagnbót | vinkað |
| boðháttur eintölu | vinkaðu |
| boðháttur fleirtölu | vinkið |
| stýfður boðháttur | vinka |
| lýsingarháttur nútíðar | vinkandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvinkastvinkaðistégvinkistvinkaðist
þúvinkastvinkaðistþúvinkistvinkaðist
húnvinkastvinkaðisthúnvinkistvinkaðist
viðvinkumstvinkuðumstviðvinkumstvinkuðumst
þiðvinkistvinkuðustþiðvinkistvinkuðust
þauvinkastvinkuðustþauvinkistvinkuðust
| nafnháttur | vinkast |
|---|---|
| sagnbót | vinkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvinkastuvinkaðistuþúvinkistuvinkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvinkarðuvinkaðirðuþúvinkirðuvinkaðirðu
þiðvinkiðivinkuðuðiþiðvinkiðivinkuðuði