virðu
lýsingarorð virðu-legur
sem menn bera virðingu fyrir
- hún gegnir virðulegu embætti hjá ríkinu
- virðulegt fólk streymdi út af tónleikunum
virðulegi forseti
virðulegu gestir
Samheiti
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
virðu
kk.kvk.hk.
nf.virðulegur virðuleg virðulegt
þf.virðulegan virðulega virðulegt
þgf.virðulegum virðulegri virðulegu
ef.virðulegs virðulegrar virðulegs
nf.virðulegir virðulegar virðuleg
þf.virðulega virðulegar virðuleg
þgf.virðulegum
ef.virðulegra
nf.virðulegi virðulega virðulega
aukaföllvirðulega virðulegu virðulega
öll föllvirðulegu
öll föllvirðulegri virðulegri virðulegra
öll föllvirðulegri
kk.kvk.hk.
nf.virðulegastur virðulegust virðulegast
þf.virðulegastan virðulegasta virðulegast
þgf.virðulegustum virðulegastri virðulegustu
ef.virðulegasts virðulegastrar virðulegasts
nf.virðulegastir virðulegastar virðulegust
þf.virðulegasta virðulegastar virðulegust
þgf.virðulegustum
ef.virðulegastra
nf.virðulegasti virðulegasta virðulegasta
aukaföllvirðulegasta virðulegustu virðulegasta
öll föllvirðulegustu