vitna
sagnorð
Merkingar
- 1.
bera vitni fyrir rétti
- hún vitnaði gegn manninum fyrir rétti
- 2.
hafa (e-ð) sem heimild
vitna í dagblaðið
- hann vitnar oft í ákveðinn fræðimann
- hún vitnaði í þekkt kvæði
vitna til skýrslunnar
- læknarnir vitna til erlendra rannsókna
- 3.
vitna um þetta
vera til merkis um þetta, staðfesta þetta
- örnefnið vitnar um akuryrkju í fornöld
sjá vitnast
Tengd orð
Beyging
vitnaði vitnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvitnavitnaðiégvitnivitnaði
þúvitnarvitnaðirþúvitnirvitnaðir
húnvitnarvitnaðihúnvitnivitnaði
viðvitnumvitnuðumviðvitnumvitnuðum
þiðvitniðvitnuðuðþiðvitniðvitnuðuð
þauvitnavitnuðuþauvitnivitnuðu
| nafnháttur | vitna |
|---|---|
| sagnbót | vitnað |
| boðháttur eintölu | vitnaðu |
| boðháttur fleirtölu | vitnið |
| stýfður boðháttur | vitna |
| lýsingarháttur nútíðar | vitnandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvitnastvitnaðistégvitnistvitnaðist
þúvitnastvitnaðistþúvitnistvitnaðist
húnvitnastvitnaðisthúnvitnistvitnaðist
viðvitnumstvitnuðumstviðvitnumstvitnuðumst
þiðvitnistvitnuðustþiðvitnistvitnuðust
þauvitnastvitnuðustþauvitnistvitnuðust
það, mérvitnastvitnaðistþað, mérvitnistvitnaðist
| nafnháttur | vitnast |
|---|---|
| sagnbót | vitnast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvitnastuvitnaðistuþúvitnistuvitnaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvitnarðuvitnaðirðuþúvitnirðuvitnaðirðu
þiðvitniðivitnuðuðiþiðvitniðivitnuðuði