vondur
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
(um fólk) sem skortir góða eiginleika, einkum hjartagæsku
- vondir menn kveiktu í húsinu þeirra
vera vondur við hana
- stjúpa Öskubusku var mjög vond við hana
- 2.
sem skortir góða eiginleika
- vondur matur
- vont veður
- vondur vegur
- 3.
lélegur (í e-u), ekki fær, flinkur
- hann er vondur bílstjóri
- 4.
reiður
- hann varð vondur þegar krakkarnir skemmdu runnann
Orðasambönd
ertu eitthvað verri?
ertu bilaður, ertu ekki í lagi?
gera illt verra
valda því að ástandið versni
- hún gerði illt verra með því að blanda sér í málið
- lyfið sem hann tók gerði bara illt verra
hafa verra af
hefnast fyrir
- skilaðu mér sláttuvélinni eða þú munt hafa verra af
það er verri sagan
það er leitt
- það var nú verri sagan að hann skyldi slasa sig
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
vond vont miðstig verri efsta stig verstur
kk.kvk.hk.
nf.vondurvondvont
þf.vondanvondavont
þgf.vondumvondrivondu
ef.vondsvondrarvonds
nf.vondirvondarvond
þf.vondavondarvond
þgf.vondum
ef.vondra
nf.vondivondavonda
aukaföllvondavonduvonda
öll föllvondu
öll föllverriverriverra
öll föllverri
kk.kvk.hk.
nf.versturverstverst
þf.verstanverstaverst
þgf.verstumverstriverstu
ef.verstsverstrarversts
nf.verstirverstarverst
þf.verstaverstarverst
þgf.verstum
ef.verstra
nf.verstiverstaversta
aukaföllverstaverstuversta
öll föllverstu