yfir
nafnorð, karlkyn
yfir-dómur lögfræði í eldra máli
hærri dómstóll sem hægt er að áfrýja dómi undirréttar til, yfirréttur
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑dóms nefnifall fleirtölu ‑dómar beygist eins og dómur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.yfirdómur yfirdómurinn nf.yfirdómar yfirdómarnir
þf.yfirdóm yfirdóminn þf.yfirdóma yfirdómana
þgf.yfirdómi yfirdómnum / yfirdóminum þgf.yfirdómum yfirdómunum
ef.yfirdóms yfirdómsins ef.yfirdóma yfirdómanna