yfir gefa
sagnorð yfir-gefa með þolfalli , beyging: þátíð eintölu yfirgaf, þátíð fleirtölu yfirgáfum, sagnbót yfirgefið
fara burt frá (e-m)
- fuglarnir hafa yfirgefið hreiðrið
- hann yfirgaf hana eftir eins árs sambúð
- ég ætla að yfirgefa ykkur núna en kem aftur á morgun
sjá yfirgefinn
Beyging
beygist eins og gefa
| nafnháttur | yfir |
|---|---|
| sagnbót | yfir |
| lýsingarháttur nútíðar | yfir |
| nafnháttur | yfir |
|---|---|
| sagnbót | yfir |
| boðháttur eintölu | yfir |
| boðháttur fleirtölu | yfir |