á
sagnorð á-hræra með þolfalli
snerta, varða (e-ð)
hvað þetta áhrærir
hvað þetta snertir
- hvað tómataræktina áhrærir höfum við náð góðum árangri
- hún var alveg áhugalaus hvað námið áhrærði
Beyging
‑hrærði ‑hrært beygist eins og hræra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáhræriáhrærðiégáhræriáhrærði
þúáhræriráhrærðirþúáhræriráhrærðir
húnáhræriráhrærðihúnáhræriáhrærði
viðáhrærumáhrærðumviðáhrærumáhrærðum
þiðáhræriðáhrærðuðþiðáhræriðáhrærðuð
þauáhræraáhrærðuþauáhræriáhrærðu
| nafnháttur | áhræra |
|---|---|
| sagnbót | áhrært |
| boðháttur eintölu | áhrærðu |
| boðháttur fleirtölu | áhrærið |
| stýfður boðháttur | áhrær |
| lýsingarháttur nútíðar | áhrærandi |
kk.kvk.hk.
nf.áhrærðuráhrærðáhrært
þf.áhrærðanáhrærðaáhrært
þgf.áhrærðumáhrærðriáhrærðu
ef.áhrærðsáhrærðraráhrærðs
nf.áhrærðiráhrærðaráhrærð
þf.áhrærðaáhrærðaráhrærð
þgf.áhrærðum
ef.áhrærðra