hræra
sagnorð
sjá einnig hræra nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli eða þágufalli blanda (e-ð) með sleif eða tæki
- hann hrærir í pottinum
- hún hrærði saman vatn og hveiti
- hrærið kryddinu saman við olíuna
- þau hrærðu sykri út í kaffið sitt
- 2.
með þolfalli hreyfa (sig)
geta sig hvergi hrært
- hann er mjög veikur og getur sig hvergi hrært
hræra hvorki legg né lið
hræra hvorki hönd né fót
- hann hrærði hvorki hönd né fót til að hjálpa henni
- 3.
breyta (e-u), hreyfa við (e-u)
- ég bið ykkur að hræra ekki við neinu í kirkjunni
- ráðherrarnir ætla að fara að hræra í stjórnkerfinu
- 4.
róta við tilfinningum (e-s), koma (e-m) í geðshræringu
- sagan hrærir við lesandanum
- frásögnin hrærði hjörtu viðstaddra
hræra hana til meðaumkunar
Beyging
hrærði hrært
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrærihrærðiéghrærihrærði
þúhrærirhrærðirþúhrærirhrærðir
húnhrærirhrærðihúnhrærihrærði
viðhrærumhrærðumviðhrærumhrærðum
þiðhræriðhrærðuðþiðhræriðhrærðuð
þauhrærahrærðuþauhrærihrærðu
| nafnháttur | hræra |
|---|---|
| sagnbót | hrært |
| boðháttur eintölu | hrærðu |
| boðháttur fleirtölu | hrærið |
| stýfður boðháttur | hrær |
| lýsingarháttur nútíðar | hrærandi |
kk.kvk.hk.
nf.hrærðurhrærðhrært
þf.hrærðanhrærðahrært
þgf.hrærðumhrærðrihrærðu
ef.hrærðshrærðrarhrærðs
nf.hrærðirhrærðarhrærð
þf.hrærðahrærðarhrærð
þgf.hrærðum
ef.hrærðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghræristhrærðistéghræristhrærðist
þúhræristhrærðistþúhræristhrærðist
húnhræristhrærðisthúnhræristhrærðist
viðhrærumsthrærðumstviðhrærumsthrærðumst
þiðhræristhrærðustþiðhræristhrærðust
þauhrærasthrærðustþauhræristhrærðust
| nafnháttur | hrærast |
|---|---|
| sagnbót | hrærst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhræristuhrærðistuþúhræristuhrærðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrærirðuhrærðirðuþúhrærirðuhrærðirðu
þiðhræriðihrærðuðiþiðhræriðihrærðuði