á líta
sagnorð á-líta með þolfalli
vera (e-ar) skoðunar, líta svo á (e-ð)
- lögreglan álítur manninn vera látinn
- læknirinn áleit að lyfið yrði gagnlegt
Beyging
‑lít ‑leit ‑litum ‑litið beygist eins og líta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égálítáleitégálítiáliti
þúálíturáleistþúálítirálitir
húnálíturáleithúnálítiáliti
viðálítumálitumviðálítumálitum
þiðálítiðálituðþiðálítiðálituð
þauálítaálituþauálítiálitu
| nafnháttur | álíta |
|---|---|
| sagnbót | álitið |
| boðháttur eintölu | álíttu |
| boðháttur fleirtölu | álítið |
| stýfður boðháttur | álít |
| lýsingarháttur nútíðar | álítandi |
kk.kvk.hk.
nf.álitinnálitinálitið
þf.álitinnálitnaálitið
þgf.álitnumálitinniálitnu
ef.álitinsálitinnarálitins
nf.álitnirálitnarálitin
þf.álitnaálitnarálitin
þgf.álitnum
ef.álitinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúálíturðuáleistuþúálítirðuálitirðu
þiðálítiðiálituðiþiðálítiðiálituði