á
sagnorð á-málga með þolfalli
minnast á (e-ð)
- hann ámálgaði hugmyndina við félaga sinn
Beyging
ámálgaði ámálgað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égámálgaámálgaðiégámálgiámálgaði
þúámálgarámálgaðirþúámálgirámálgaðir
húnámálgarámálgaðihúnámálgiámálgaði
viðámálgumámálguðumviðámálgumámálguðum
þiðámálgiðámálguðuðþiðámálgiðámálguðuð
þauámálgaámálguðuþauámálgiámálguðu
| nafnháttur | ámálga |
|---|---|
| sagnbót | ámálgað |
| boðháttur eintölu | ámálgaðu |
| boðháttur fleirtölu | ámálgið |
| stýfður boðháttur | ámálga |
| lýsingarháttur nútíðar | ámálgandi |
kk.kvk.hk.
nf.ámálgaðurámálguðámálgað
þf.ámálgaðanámálgaðaámálgað
þgf.ámálguðumámálgaðriámálguðu
ef.ámálgaðsámálgaðrarámálgaðs
nf.ámálgaðirámálgaðarámálguð
þf.ámálgaðaámálgaðarámálguð
þgf.ámálguðum
ef.ámálgaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúámálgarðuámálgaðirðuþúámálgirðuámálgaðirðu
þiðámálgiðiámálguðuðiþiðámálgiðiámálguðuði