ár hringur
nafnorð, karlkyn
ár-hringur einkum í fleirtölu
árleg viðaraukning vaxandi trés sem birtist í stækkandi hringjum
Beyging
eignarfall eintölu ‑hrings nefnifall fleirtölu ‑hringir eða ‑hringar beygist eins og hringur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.árhringur árhringurinn nf.árhringir / árhringar árhringirnir / árhringarnir
þf.árhring árhringinn þf.árhringi / árhringa árhringina / árhringana
þgf.árhring árhringnum þgf.árhringjum / árhringum árhringjunum / árhringunum
ef.árhrings árhringsins ef.árhringja / árhringa árhringjanna / árhringanna