á
sagnorð á-rita með þolfalli
skrifa (nafn sitt) á skjal eða í bók
- rithöfundurinn sat í búðinni og áritaði bækur sínar
- listamaðurinn áritaði málverkið með nafni sínu
sjá áritaður
Beyging
‑ritaði ‑ritað beygist eins og rita
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáritaáritaðiégáritiáritaði
þúáritaráritaðirþúáritiráritaðir
húnáritaráritaðihúnáritiáritaði
viðáritumárituðumviðáritumárituðum
þiðáritiðárituðuðþiðáritiðárituðuð
þauáritaárituðuþauáritiárituðu
| nafnháttur | árita |
|---|---|
| sagnbót | áritað |
| boðháttur eintölu | áritaðu |
| boðháttur fleirtölu | áritið |
| stýfður boðháttur | árita |
| lýsingarháttur nútíðar | áritandi |
kk.kvk.hk.
nf.áritaðurárituðáritað
þf.áritaðanáritaðaáritað
þgf.árituðumáritaðriárituðu
ef.áritaðsáritaðraráritaðs
nf.áritaðiráritaðarárituð
þf.áritaðaáritaðarárituð
þgf.árituðum
ef.áritaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáritastáritaðistégáritistáritaðist
þúáritastáritaðistþúáritistáritaðist
húnáritastáritaðisthúnáritistáritaðist
viðáritumstárituðumstviðáritumstárituðumst
þiðáritistárituðustþiðáritistárituðust
þauáritastárituðustþauáritistárituðust
| nafnháttur | áritast |
|---|---|
| sagnbót | áritast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáritastuáritaðistuþúáritistuáritaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáritarðuáritaðirðuþúáritirðuáritaðirðu
þiðáritiðiárituðuðiþiðáritiðiárituðuði