á
sagnorð á-skapa frumlag í þágufalli
henni er áskapað að lifa í fátækt
það eru örlög hennar að lifa í fátækt
- honum var áskapað að verða mikill þjóðarleiðtogi
sjá áskapaður
Beyging
áskapaði áskapað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáskapaáskapaðiégáskapiáskapaði
þúáskaparáskapaðirþúáskapiráskapaðir
húnáskaparáskapaðihúnáskapiáskapaði
viðásköpumásköpuðumviðásköpumásköpuðum
þiðáskapiðásköpuðuðþiðáskapiðásköpuðuð
þauáskapaásköpuðuþauáskapiásköpuðu
| nafnháttur | áskapa |
|---|---|
| sagnbót | áskapað |
| boðháttur eintölu | áskapaðu |
| boðháttur fleirtölu | áskapið |
| stýfður boðháttur | áskapa |
| lýsingarháttur nútíðar | áskapandi |
kk.kvk.hk.
nf.áskapaðurásköpuðáskapað
þf.áskapaðanáskapaðaáskapað
þgf.ásköpuðumáskapaðriásköpuðu
ef.áskapaðsáskapaðraráskapaðs
nf.áskapaðiráskapaðarásköpuð
þf.áskapaðaáskapaðarásköpuð
þgf.ásköpuðum
ef.áskapaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáskapastáskapaðistégáskapistáskapaðist
þúáskapastáskapaðistþúáskapistáskapaðist
húnáskapastáskapaðisthúnáskapistáskapaðist
viðásköpumstásköpuðumstviðásköpumstásköpuðumst
þiðáskapistásköpuðustþiðáskapistásköpuðust
þauáskapastásköpuðustþauáskapistásköpuðust
| nafnháttur | áskapast |
|---|---|
| sagnbót | áskapast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáskapastuáskapaðistuþúáskapistuáskapaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáskaparðuáskapaðirðuþúáskapirðuáskapaðirðu
þiðáskapiðiásköpuðuðiþiðáskapiðiásköpuðuði