á skilja
sagnorð á-skilja með þágufalli og þolfalli
áskilja sér rétt
lýsa yfir rétti sínum
- blaðið áskilur sér rétt til að hafna aðsendum greinum
- ég áskil mér rétt til að ráðfæra mig við lögfræðing
sjá áskilinn
Beyging
‑skildi ‑skilið beygist eins og skilja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáskiláskildiégáskiljiáskildi
þúáskiluráskildirþúáskiljiráskildir
húnáskiluráskildihúnáskiljiáskildi
viðáskiljumáskildumviðáskiljumáskildum
þiðáskiljiðáskilduðþiðáskiljiðáskilduð
þauáskiljaáskilduþauáskiljiáskildu
| nafnháttur | áskilja |
|---|---|
| sagnbót | áskilið |
| boðháttur eintölu | áskildu |
| boðháttur fleirtölu | áskiljið |
| stýfður boðháttur | áskil |
| lýsingarháttur nútíðar | áskiljandi |
kk.kvk.hk.
nf.áskilinnáskilináskilið
þf.áskilinnáskildaáskilið
þgf.áskildumáskilinniáskildu
ef.áskilinsáskilinnaráskilins
nf.áskildiráskildaráskilin
þf.áskildaáskildaráskilin
þgf.áskildum
ef.áskilinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáskilurðuáskildirðuþúáskiljirðuáskildirðu
þiðáskiljiðiáskilduðiþiðáskiljiðiáskilduði