Yrða

ær

lýsingarorð

sjá einnig ær nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    vitskertur, bilaður

    • hún er orðin ær og talar sífellt við sjálfa sig
  2. 2.

    mjög ákafur, æstur, spenntur

    • börnin urðu ær þegar þau sáu jólasveininn
Samheiti
  • ærður
Skyld orð
Tengd orð

Beyging

ær ært miðstig ærari efsta stig ærastur