Yrða

æra

sagnorð með þolfalli

sjá einnig æra nafnorð, kvenkyn

gera (e-n) brjálaðan, ringlaðan (einkum af hávaða)

  • hávaðinn á kránni var að æra mig

  • það mætti æra óstöðugan að lýsa skrautinu í höllinni

    það væri fullmikið verkefni að ...

sjá ærast, ærandi

Tengd orð

Beyging

ærði ært