ætt
nafnorð, karlkyn
ætt-ingi
sá eða sú sem er skyldur e-m, frændi eða frænka e-s, skyldmenni
- þingmaðurinn er fjarskyldur ættingi hans
- hún fékk hjálp frá ættingjum og vinum
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ætt
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ættingi ættinginn nf.ættingjar ættingjarnir
þf.ættingja ættingjann þf.ættingja ættingjana
þgf.ættingja ættingjanum þgf.ættingjum ættingjunum
ef.ættingja ættingjans ef.ættingja ættingjanna