ég
fornafn persónufornafn
(1. persóna eintala) sá eða sú sem talar eða skrifar hverju sinni
- ég er búin með verkefnið mitt, en þú? - nei, ég er enn ekki búinn
- ég skar mig á hnífnum
- mig langar ekki til þess að lesa bókina
- viltu rétta mér saltið?
- mér leiðist þessi saga
- ég skammast mín fyrir klaufaskapinn
margur heldur mig sig
fólk heldur (ranglega) að ég sé eða hagi mér eins og það sjálft
Beyging
eintalafleirtala
nf.égvið
þf.migokkur
þgf.mérokkur
ef.mínokkar