éta
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
neyta fæðu eða matar, borða
- hann át tvær sneiðar af kökunni
- maturinn var svo vondur að ég gat ekki étið hann
- hún gaf hundinum að éta
éta brauðið upp til agna
éttu skít
- 2.
hafa ætandi áhrif
- sýran étur upp málminn
- 3.
éta orðin ofan í sig
taka orð sín aftur
- hann varð að éta ofan í sig allt sem hann sagði áður
- 4.
éta þetta upp eftir honum
endurtaka orð hans
- fara í ferðalag? át hann upp eftir henni
sjá étast
Tengd orð
Beyging
ét át átum étið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égétátégétiæti
þúéturástþúétirætir
húnéturáthúnétiæti
viðétumátumviðétumætum
þiðétiðátuðþiðétiðætuð
þauétaátuþauétiætu
| nafnháttur | éta |
|---|---|
| sagnbót | étið |
| boðháttur eintölu | éttu |
| boðháttur fleirtölu | étið |
| stýfður boðháttur | ét |
| lýsingarháttur nútíðar | étandi |
kk.kvk.hk.
nf.étinnétinétið
þf.étinnétnaétið
þgf.étnumétinniétnu
ef.étinsétinnarétins
nf.étnirétnarétin
þf.étnaétnarétin
þgf.étnum
ef.étinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égéstástégétistætist
þúéstástþúétistætist
húnéstásthúnétistætist
viðétumstátumstviðétumstætumst
þiðétistátustþiðétistætust
þauétastátustþauétistætust
| nafnháttur | étast |
|---|---|
| sagnbót | étist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúéturðuástuþúétirðuætirðu
þiðétiðiátuðiþiðétiðiætuði