óbil
lýsingarorð óbil-gjarn
sem hliðrar ekki til, sem svífst einskis til að ná fram sínu, ósanngjarn
- hún er frek og óbilgjörn
Tengd orð
Beyging
‑gjörn ‑gjarnt miðstig ‑gjarnari efsta stig ‑gjarnastur beygist eins og gjarn
kk.kvk.hk.
nf.óbilgjarn óbilgjörn óbilgjarnt
þf.óbilgjarnan óbilgjarna óbilgjarnt
þgf.óbilgjörnum óbilgjarnri óbilgjörnu
ef.óbilgjarns óbilgjarnrar óbilgjarns
nf.óbilgjarnir óbilgjarnar óbilgjörn
þf.óbilgjarna óbilgjarnar óbilgjörn
þgf.óbilgjörnum
ef.óbilgjarnra
nf.óbilgjarni óbilgjarna óbilgjarna
aukaföllóbilgjarna óbilgjörnu óbilgjarna
öll föllóbilgjörnu
öll föllóbilgjarnari óbilgjarnari óbilgjarnara
öll föllóbilgjarnari
kk.kvk.hk.
nf.óbilgjarnastur óbilgjörnust óbilgjarnast
þf.óbilgjarnastan óbilgjarnasta óbilgjarnast
þgf.óbilgjörnustum óbilgjarnastri óbilgjörnustu
ef.óbilgjarnasts óbilgjarnastrar óbilgjarnasts
nf.óbilgjarnastir óbilgjarnastar óbilgjörnust
þf.óbilgjarnasta óbilgjarnastar óbilgjörnust
þgf.óbilgjörnustum
ef.óbilgjarnastra
nf.óbilgjarnasti óbilgjarnasta óbilgjarnasta
aukaföllóbilgjarnasta óbilgjörnustu óbilgjarnasta
öll föllóbilgjörnustu