ó
sagnorð ó-frægja með þolfalli
koma óorði á (e-n), rægja (e-n)
- hann gerir allt til að ófrægja pólitíska andstæðinga sína
Beyging
‑frægði ‑frægt beygist eins og frægja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égófrægiófrægðiégófrægiófrægði
þúófrægirófrægðirþúófrægirófrægðir
húnófrægirófrægðihúnófrægiófrægði
viðófrægjumófrægðumviðófrægjumófrægðum
þiðófrægiðófrægðuðþiðófrægiðófrægðuð
þauófrægjaófrægðuþauófrægiófrægðu
| nafnháttur | ófrægja |
|---|---|
| sagnbót | ófrægt |
| boðháttur eintölu | ófrægðu |
| boðháttur fleirtölu | ófrægið |
| stýfður boðháttur | ófræg |
| lýsingarháttur nútíðar | ófrægjandi |
kk.kvk.hk.
nf.ófrægðurófrægðófrægt
þf.ófrægðanófrægðaófrægt
þgf.ófrægðumófrægðriófrægðu
ef.ófrægðsófrægðrarófrægðs
nf.ófrægðirófrægðarófrægð
þf.ófrægðaófrægðarófrægð
þgf.ófrægðum
ef.ófrægðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúófrægirðuófrægðirðuþúófrægirðuófrægðirðu
þiðófrægiðiófrægðuðiþiðófrægiðiófrægðuði