ó
sagnorð ó-gilda með þolfalli
nema (e-ð) úr gildi, afnema (e-ð)
- hæstiréttur ógilti fyrri dóm yfir manninum
Beyging
ógilti ógilt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égógildiógiltiégógildiógilti
þúógildirógiltirþúógildirógiltir
húnógildirógiltihúnógildiógilti
viðógildumógiltumviðógildumógiltum
þiðógildiðógiltuðþiðógildiðógiltuð
þauógildaógiltuþauógildiógiltu
| nafnháttur | ógilda |
|---|---|
| sagnbót | ógilt |
| boðháttur eintölu | ógiltu |
| boðháttur fleirtölu | ógildið |
| stýfður boðháttur | ógild |
| lýsingarháttur nútíðar | ógildandi |
kk.kvk.hk.
nf.ógilturógiltógilt
þf.ógiltanógiltaógilt
þgf.ógiltumógiltriógiltu
ef.ógiltsógiltrarógilts
nf.ógiltirógiltarógilt
þf.ógiltaógiltarógilt
þgf.ógiltum
ef.ógiltra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égógildistógiltistégógildistógiltist
þúógildistógiltistþúógildistógiltist
húnógildistógiltisthúnógildistógiltist
viðógildumstógiltumstviðógildumstógiltumst
þiðógildistógiltustþiðógildistógiltust
þauógildastógiltustþauógildistógiltust
| nafnháttur | ógildast |
|---|---|
| sagnbót | ógilst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúógildistuógiltistuþúógildistuógiltistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúógildirðuógiltirðuþúógildirðuógiltirðu
þiðógildiðiógiltuðiþiðógildiðiógiltuði