ó gjarn
lýsingarorð ó-gjarn
ekki fús, sem hefur ekki mikla löngun til e-s
- leikarinn er ógjarn á að trana sér fram
Beyging
‑gjörn ‑gjarnt miðstig ‑gjarnari efsta stig ‑gjarnastur beygist eins og gjarn
kk.kvk.hk.
nf.ógjarnógjörnógjarnt
þf.ógjarnanógjarnaógjarnt
þgf.ógjörnumógjarnriógjörnu
ef.ógjarnsógjarnrarógjarns
nf.ógjarnirógjarnarógjörn
þf.ógjarnaógjarnarógjörn
þgf.ógjörnum
ef.ógjarnra
nf.ógjarniógjarnaógjarna
aukaföllógjarnaógjörnuógjarna
öll föllógjörnu
öll föllógjarnariógjarnariógjarnara
öll föllógjarnari
kk.kvk.hk.
nf.ógjarnasturógjörnustógjarnast
þf.ógjarnastanógjarnastaógjarnast
þgf.ógjörnustumógjarnastriógjörnustu
ef.ógjarnastsógjarnastrarógjarnasts
nf.ógjarnastirógjarnastarógjörnust
þf.ógjarnastaógjarnastarógjörnust
þgf.ógjörnustum
ef.ógjarnastra
nf.ógjarnastiógjarnastaógjarnasta
aukaföllógjarnastaógjörnustuógjarnasta
öll föllógjörnustu