óma
sagnorð
gefa frá sér hljóð, hljóma
- söngurinn ómaði um salinn
- orð hennar ómuðu í eyrum hans
Beyging
ómaði ómað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égómaómaðiégómiómaði
þúómarómaðirþúómirómaðir
húnómarómaðihúnómiómaði
viðómumómuðumviðómumómuðum
þiðómiðómuðuðþiðómiðómuðuð
þauómaómuðuþauómiómuðu
| nafnháttur | óma |
|---|---|
| sagnbót | ómað |
| boðháttur eintölu | ómaðu |
| boðháttur fleirtölu | ómið |
| stýfður boðháttur | óma |
| lýsingarháttur nútíðar | ómandi |
kk.kvk.hk.
nf.ómaðurómuðómað
þf.ómaðanómaðaómað
þgf.ómuðumómaðriómuðu
ef.ómaðsómaðrarómaðs
nf.ómaðirómaðarómuð
þf.ómaðaómaðarómuð
þgf.ómuðum
ef.ómaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúómarðuómaðirðuþúómirðuómaðirðu
þiðómiðiómuðuðiþiðómiðiómuðuði