ó maka
sagnorð ó-maka með þolfalli
hafa fyrir (e-u), valda (e-m) fyrirhöfn, gera (e-m) ómak
- ég vil ekki ómaka lækninn með svona lítilræði
- hann ómakaði sig ekki við að vaska upp
Beyging
‑makaði ‑makað beygist eins og maka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égómakaómakaðiégómakiómakaði
þúómakarómakaðirþúómakirómakaðir
húnómakarómakaðihúnómakiómakaði
viðómökumómökuðumviðómökumómökuðum
þiðómakiðómökuðuðþiðómakiðómökuðuð
þauómakaómökuðuþauómakiómökuðu
| nafnháttur | ómaka |
|---|---|
| sagnbót | ómakað |
| boðháttur eintölu | ómakaðu |
| boðháttur fleirtölu | ómakið |
| stýfður boðháttur | ómaka |
| lýsingarháttur nútíðar | ómakandi |
kk.kvk.hk.
nf.ómakaðurómökuðómakað
þf.ómakaðanómakaðaómakað
þgf.ómökuðumómakaðriómökuðu
ef.ómakaðsómakaðrarómakaðs
nf.ómakaðirómakaðarómökuð
þf.ómakaðaómakaðarómökuð
þgf.ómökuðum
ef.ómakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égómakastómakaðistégómakistómakaðist
þúómakastómakaðistþúómakistómakaðist
húnómakastómakaðisthúnómakistómakaðist
viðómökumstómökuðumstviðómökumstómökuðumst
þiðómakistómökuðustþiðómakistómökuðust
þauómakastómökuðustþauómakistómökuðust
| nafnháttur | ómakast |
|---|---|
| sagnbót | ómakast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúómakastuómakaðistuþúómakistuómakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúómakarðuómakaðirðuþúómakirðuómakaðirðu
þiðómakiðiómökuðuðiþiðómakiðiómökuðuði