ó vandaður
lýsingarorð ó-vandaður
Merkingar
- 1.
illa gerður, ekki vandaður
- óvönduð vinnubrögð
- 2.
(um fólk) ekki vandur að virðingu sinni, sem hefur lélegan karakter
- hún varð fyrir aðkasti óvandaðra manna
Samheiti
- óráðvandur,
- skillítill
Andheiti
Tengd orð
Beyging
‑vönduð ‑vandað miðstig ‑vandaðri efsta stig ‑vandaðastur beygist eins og vandaður
kk.kvk.hk.
nf.óvandaðuróvönduðóvandað
þf.óvandaðanóvandaðaóvandað
þgf.óvönduðumóvandaðrióvönduðu
ef.óvandaðsóvandaðraróvandaðs
nf.óvandaðiróvandaðaróvönduð
þf.óvandaðaóvandaðaróvönduð
þgf.óvönduðum
ef.óvandaðra
nf.óvandaðióvandaðaóvandaða
aukaföllóvandaðaóvönduðuóvandaða
öll föllóvönduðu
öll föllóvandaðrióvandaðrióvandaðra
öll föllóvandaðri
kk.kvk.hk.
nf.óvandaðasturóvönduðustóvandaðast
þf.óvandaðastanóvandaðastaóvandaðast
þgf.óvönduðustumóvandaðastrióvönduðustu
ef.óvandaðastsóvandaðastraróvandaðasts
nf.óvandaðastiróvandaðastaróvönduðust
þf.óvandaðastaóvandaðastaróvönduðust
þgf.óvönduðustum
ef.óvandaðastra
nf.óvandaðastióvandaðastaóvandaðasta
aukaföllóvandaðastaóvönduðustuóvandaðasta
öll föllóvönduðustu