örendi
nafnorð, hvorugkyn
fornt
einhvern þrýtur örendið
- 1.
hann nær ekki andanum
- 2.
hann hættir að anda, deyr
- 1.
Beyging
eignarfall eintölu örendis
eintala
án greinismeð greini
nf.örendiörendið
þf.örendiörendið
þgf.örendiörendinu
ef.örendisörendisins