ör
lýsingarorð ör-grannt með neitun
það er ekki örgrannt um að hann öfundi hana
það er ekki laust við að hann öfundi hana
Beyging
ör
kk.kvk.hk.
nf.örgrannur örgrönn örgrannt
þf.örgrannan örgranna örgrannt
þgf.örgrönnum örgrannri örgrönnu
ef.örgranns örgrannrar örgranns
nf.örgrannir örgrannar örgrönn
þf.örgranna örgrannar örgrönn
þgf.örgrönnum
ef.örgrannra
nf.örgranni örgranna örgranna
aukaföllörgranna örgrönnu örgranna
öll föllörgrönnu