ör
lýsingarorð ör-merktur
merktur með örmerki
- örmerktur köttur
Beyging
‑merkt ‑merkt beygist eins og merktur
kk.kvk.hk.
nf.örmerktur örmerkt örmerkt
þf.örmerktan örmerkta örmerkt
þgf.örmerktum örmerktri örmerktu
ef.örmerkts örmerktrar örmerkts
nf.örmerktir örmerktar örmerkt
þf.örmerkta örmerktar örmerkt
þgf.örmerktum
ef.örmerktra
nf.örmerkti örmerkta örmerkta
aukaföllörmerkta örmerktu örmerkta
öll föllörmerktu