ör orka
nafnorð, kvenkyn
ör-orka
takmörkuð eða alger skerðing á starfsgetu
- slysið olli tímabundinni örorku hjá henni
Samheiti
- öryrkja
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑orku beygist eins og orka
eintala
án greinismeð greini
nf.örorka örorkan
þf.örorku örorkuna
þgf.örorku örorkunni
ef.örorku örorkunnar