ör vænting
nafnorð, kvenkyn
ör-vænting
hugarástand þar sem allt virðist ógnvænlegt og vonlaust
- í örvæntingu sinni greip hann hnífinn
fyllast örvæntingu
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ör
eintala
án greinismeð greini
nf.örvænting örvæntingin
þf.örvæntingu örvæntinguna
þgf.örvæntingu örvæntingunni
ef.örvæntingar örvæntingarinnar