ör
lýsingarorð ör-vinglaður
mjög örvæntingarfullur, haldinn mikilli hugarkvöl
- hann horfði örvinglaður á tómt seðlaveskið
sjá örvinglast
Samheiti
Tengd orð
Beyging
ör
kk.kvk.hk.
nf.örvinglaður örvingluð örvinglað
þf.örvinglaðan örvinglaða örvinglað
þgf.örvingluðum örvinglaðri örvingluðu
ef.örvinglaðs örvinglaðrar örvinglaðs
nf.örvinglaðir örvinglaðar örvingluð
þf.örvinglaða örvinglaðar örvingluð
þgf.örvingluðum
ef.örvinglaðra
nf.örvinglaði örvinglaða örvinglaða
aukaföllörvinglaða örvingluðu örvinglaða
öll föllörvingluðu
öll föllörvinglaðri örvinglaðri örvinglaðra
öll föllörvinglaðri
kk.kvk.hk.
nf.örvinglaðastur örvingluðust örvinglaðast
þf.örvinglaðastan örvinglaðasta örvinglaðast
þgf.örvingluðustum örvinglaðastri örvingluðustu
ef.örvinglaðasts örvinglaðastrar örvinglaðasts
nf.örvinglaðastir örvinglaðastar örvingluðust
þf.örvinglaðasta örvinglaðastar örvingluðust
þgf.örvingluðustum
ef.örvinglaðastra
nf.örvinglaðasti örvinglaðasta örvinglaðasta
aukaföllörvinglaðasta örvingluðustu örvinglaðasta
öll föllörvingluðustu