úfinn
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
með ógreitt, flækt eða ruglað hár, ógreiddur
- hún var nývöknuð með úfið hár
- 2.
með miklu ölduróti, órólegur
- ofsaveður með úfnum sjó
- 3.
hrufóttur og ósléttur
- 4.
(um fólk) önugur
vera úfinn í skapi
Tengd orð
Beyging
úfin úfið miðstig úfnari efsta stig úfnastur
kk.kvk.hk.
nf.úfinnúfinúfið
þf.úfinnúfnaúfið
þgf.úfnumúfinniúfnu
ef.úfinsúfinnarúfins
nf.úfnirúfnarúfin
þf.úfnaúfnarúfin
þgf.úfnum
ef.úfinna
nf.úfniúfnaúfna
aukaföllúfnaúfnuúfna
öll föllúfnu
öll föllúfnariúfnariúfnara
öll föllúfnari
kk.kvk.hk.
nf.úfnasturúfnustúfnast
þf.úfnastanúfnastaúfnast
þgf.úfnustumúfnastriúfnustu
ef.úfnastsúfnastrarúfnasts
nf.úfnastirúfnastarúfnust
þf.úfnastaúfnastarúfnust
þgf.úfnustum
ef.úfnastra
nf.úfnastiúfnastaúfnasta
aukaföllúfnastaúfnustuúfnasta
öll föllúfnustu