úr
sagnorð úr-skurða með þolfalli
taka (valdslega) ákvörðun, kveða upp dóm
- sérstakt ráð úrskurðar um launakjör dómara
- hann var handtekinn og úrskurðaður í gæsluvarðhald
Beyging
úr
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúrskurða úrskurðaði égúrskurði úrskurðaði
þúúrskurðar úrskurðaðir þúúrskurðir úrskurðaðir
húnúrskurðar úrskurðaði húnúrskurði úrskurðaði
viðúrskurðum úrskurðuðum viðúrskurðum úrskurðuðum
þiðúrskurðið úrskurðuðuð þiðúrskurðið úrskurðuðuð
þauúrskurða úrskurðuðu þauúrskurði úrskurðuðu
| nafnháttur | úr |
|---|---|
| sagnbót | úr |
| boðháttur eintölu | úr |
| boðháttur fleirtölu | úr |
| stýfður boðháttur | úr |
| lýsingarháttur nútíðar | úr |
kk.kvk.hk.
nf.úrskurðaður úrskurðuð úrskurðað
þf.úrskurðaðan úrskurðaða úrskurðað
þgf.úrskurðuðum úrskurðaðri úrskurðuðu
ef.úrskurðaðs úrskurðaðrar úrskurðaðs
nf.úrskurðaðir úrskurðaðar úrskurðuð
þf.úrskurðaða úrskurðaðar úrskurðuð
þgf.úrskurðuðum
ef.úrskurðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúrskurðast úrskurðaðist égúrskurðist úrskurðaðist
þúúrskurðast úrskurðaðist þúúrskurðist úrskurðaðist
húnúrskurðast úrskurðaðist húnúrskurðist úrskurðaðist
viðúrskurðumst úrskurðuðumst viðúrskurðumst úrskurðuðumst
þiðúrskurðist úrskurðuðust þiðúrskurðist úrskurðuðust
þauúrskurðast úrskurðuðust þauúrskurðist úrskurðuðust
| nafnháttur | úr |
|---|---|
| sagnbót | úr |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúrskurðastu úrskurðaðistu þúúrskurðistu úrskurðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúrskurðarðu úrskurðaðirðu þúúrskurðirðu úrskurðaðirðu
þiðúrskurðiði úrskurðuðuði þiðúrskurðiði úrskurðuðuði