úrtölu maður
nafnorð, karlkyn
úrtölu-maður
sá eða sú sem sér vankanta á ýmsu og hvetur ekki til framkvæmda
Andheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.úrtölumaður úrtölumaðurinn nf.úrtölumenn úrtölumennirnir
þf.úrtölumann úrtölumanninn þf.úrtölumenn úrtölumennina
þgf.úrtölumanni úrtölumanninum þgf.úrtölumönnum úrtölumönnunum
ef.úrtölumanns úrtölumannsins ef.úrtölumanna úrtölumannanna