útilegu
nafnorð, karlkyn
útilegu-maður
maður sem hefur flúið réttvísina og dvelur í óbyggðum
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.útilegumaður útilegumaðurinn nf.útilegumenn útilegumennirnir
þf.útilegumann útilegumanninn þf.útilegumenn útilegumennina
þgf.útilegumanni útilegumanninum þgf.útilegumönnum útilegumönnunum
ef.útilegumanns útilegumannsins ef.útilegumanna útilegumannanna