þá skildagatíð
nafnorð, kvenkyn
þá-skildagatíð málfræði gamalt
samsett tíð með hjálparsögnunum munu (í viðtengingarhætti þátíðar) og hafa (í nafnhætti) ásamt sagnbót, t.d. 'ég mundi hafa sungið'
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑tíðar beygist eins og tíð
eintala
án greinismeð greini
nf.þáskildagatíð þáskildagatíðin
þf.þáskildagatíð þáskildagatíðina
þgf.þáskildagatíð þáskildagatíðinni
ef.þáskildagatíðar þáskildagatíðarinnar