þátíð

nafnorð, kvenkyn

þá-tíð málfræði

tíð sagnar, notuð um það sem er liðið

Skyld orð

tíð

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑tíðar nefnifall fleirtölu ‑tíðir beygist eins og tíð