þjóð
nafnorð, karlkyn
þjóð-garður
friðlýst landsvæði þar sem landslag, gróðurfar og dýralíf er sérstætt eða á hvílir söguleg helgi
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑garðs nefnifall fleirtölu ‑garðar beygist eins og garður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.þjóðgarður þjóðgarðurinn nf.þjóðgarðar þjóðgarðarnir
þf.þjóðgarð þjóðgarðinn þf.þjóðgarða þjóðgarðana
þgf.þjóðgarði þjóðgarðinum þgf.þjóðgörðum þjóðgörðunum
ef.þjóðgarðs þjóðgarðsins ef.þjóðgarða þjóðgarðanna