fólk vangur
nafnorð, karlkyn
fólk-vangur
friðlýst svæði í nágrenni þéttbýlis til útivistar og almenningsnota
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑vangs þágufall eintölu ‑vang eða ‑vangi nefnifall fleirtölu ‑vangar beygist eins og vangur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fólkvangur fólkvangurinn nf.fólkvangar fólkvangarnir
þf.fólkvang fólkvanginn þf.fólkvanga fólkvangana
þgf.fólkvang / fólkvangi fólkvangnum / fólkvanginum þgf.fólkvöngum fólkvöngunum
ef.fólkvangs fólkvangsins ef.fólkvanga fólkvanganna