þjóf
sagnorð þjóf-kenna með þolfalli
kalla (e-n) þjóf, ásaka (e-n) um þjófnað
Beyging
‑kenndi ‑kennt beygist eins og kenna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþjófkenni þjófkenndi égþjófkenni þjófkenndi
þúþjófkennir þjófkenndir þúþjófkennir þjófkenndir
húnþjófkennir þjófkenndi húnþjófkenni þjófkenndi
viðþjófkennum þjófkenndum viðþjófkennum þjófkenndum
þiðþjófkennið þjófkennduð þiðþjófkennið þjófkennduð
þauþjófkenna þjófkenndu þauþjófkenni þjófkenndu
| nafnháttur | þjóf |
|---|---|
| sagnbót | þjóf |
| boðháttur eintölu | þjóf |
| boðháttur fleirtölu | þjóf |
| stýfður boðháttur | þjóf |
| lýsingarháttur nútíðar | þjóf |
kk.kvk.hk.
nf.þjófkenndur þjófkennd þjófkennt
þf.þjófkenndan þjófkennda þjófkennt
þgf.þjófkenndum þjófkenndri þjófkenndu
ef.þjófkennds þjófkenndrar þjófkennds
nf.þjófkenndir þjófkenndar þjófkennd
þf.þjófkennda þjófkenndar þjófkennd
þgf.þjófkenndum
ef.þjófkenndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþjófkennirðu þjófkenndirðu þúþjófkennirðu þjófkenndirðu
þiðþjófkenniði þjófkennduði þiðþjófkenniði þjófkennduði