kenna

Merkingar

1. 1.

   þgf. þf.með þágufalli og þolfalli fræða (t.d. nemanda) (um e-ð)

   • hún kenndi mér frönsku
   • hún kennir stærðfræði við háskólann
   • hún kenndi drengnum að lesa
   • tónsmíðar eru kenndar við listaháskólann
2. 2.

   þf.með þolfalli gamalt þekkja (e-ð) aftur

   • ég kenndi þennan málróm
3. 3.

   ef.með eignarfalli finna fyrir (tilfinningu)

   • hún kenndi mikils sársauka í öxlinni

   • kenna í brjósti um hana

     vorkenna henni

   • kenna sér einskis meins

     vera ómeiddur

     • við kenndum okkur einskis meins eftir áreksturinn

   • það kennir sorgar í rödd hennar

     það er sorgartónn í röddinni

     • það kenndi mikils ótta í fasi hans
4. 4.

   • þgf.með þágufalli kenna honum um þetta

     setja sökina á hann, skella skuldinni á hann

     • ég kenni ríkisstjórninni um ástandið í efnahagslífinu

   • þetta er honum að kenna

     hann á sökina að þessu

     • það er þér að kenna að við komum of seint
     • þetta er allt mér að kenna

   • geta sjálfum sér um kennt

     sökin er öll hjá manni sjálfum

     • hún gat sjálfri sér um kennt að hafa misst af tækifærinu
5. 5.

   • þgf. þf.með þágufalli og þolfalli kenna honum barnið

     segja að hann eigi barnið

6. 6.

   kenna til

   gamaldags

   finna til sársauka

   • ég kenni til í hnénu
   • kennir þú einhversstaðar til?
7. 7.

   kenna við

   • kenna sig við sveitina sína

     nefna sig eftir sveitinni sinni

     • kirkjan er kennd við Maríu mey

Orðasambönd

• hér kennir margra grasa

  hér er margt fjölbreytilegt

  • það kennir margra grasa á byggðasafninu