þrá
sagnorð þrá-biðja með þolfalli
biðja (e-n) oft og ákaft (um e-ð)
- hún þrábað föður sinn að fá að fara
Beyging
‑bið ‑bað ‑báðum ‑beðið beygist eins og biðja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþrábið þrábað égþrábiðji þrábæði
þúþrábiður þrábaðst þúþrábiðjir þrábæðir
húnþrábiður þrábað húnþrábiðji þrábæði
viðþrábiðjum þrábáðum viðþrábiðjum þrábæðum
þiðþrábiðjið þrábáðuð þiðþrábiðjið þrábæðuð
þauþrábiðja þrábáðu þauþrábiðji þrábæðu
| nafnháttur | þrá |
|---|---|
| sagnbót | þrá |
| boðháttur eintölu | þrá |
| boðháttur fleirtölu | þrá |
| stýfður boðháttur | þrá |
| lýsingarháttur nútíðar | þrá |
kk.kvk.hk.
nf.þrábeðinn þrábeðin þrábeðið
þf.þrábeðinn þrábeðna þrábeðið
þgf.þrábeðnum þrábeðinni þrábeðnu
ef.þrábeðins þrábeðinnar þrábeðins
nf.þrábeðnir þrábeðnar þrábeðin
þf.þrábeðna þrábeðnar þrábeðin
þgf.þrábeðnum
ef.þrábeðinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþrábiðurðu þrábaðstu þúþrábiðjirðu þrábæðirðu
þiðþrábiðjiði þrábáðuði þiðþrábiðjiði þrábæðuði