að
nafnorð, karlkyn
að-hlátur
háð og spott, þegar hlegið er að e-m
- hún mátti oft þola aðhlátur krakkanna í bekknum
Samheiti
- athlægi,
- athlátur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hláturs eða ‑hlátrar nefnifall fleirtölu ‑hlátrar beygist eins og hlátur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.aðhlátur aðhláturinn nf.aðhlátrar aðhlátrarnir
þf.aðhlátur aðhláturinn þf.aðhlátra aðhlátrana
þgf.aðhlátri aðhlátrinum þgf.aðhlátrum aðhlátrunum
ef.aðhláturs / aðhlátrar aðhlátursins / aðhlátrarins ef.aðhlátra aðhlátranna