af
sagnorð af-bera með þolfalli oftast með neitun
þola (e-ð), halda (e-ð) út
- hvernig geturðu afborið að vinna fyrir hann?
- hún afbar ekki einmanaleikann
Beyging
‑ber ‑bar ‑bárum ‑borið beygist eins og bera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafber afbar égafberi afbæri
þúafberð afbarst þúafberir afbærir
húnafber afbar húnafberi afbæri
viðafberum afbárum viðafberum afbærum
þiðafberið afbáruð þiðafberið afbæruð
þauafbera afbáru þauafberi afbæru
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
kk.kvk.hk.
nf.afborinn afborin afborið
þf.afborinn afborna afborið
þgf.afbornum afborinni afbornu
ef.afborins afborinnar afborins
nf.afbornir afbornar afborin
þf.afborna afbornar afborin
þgf.afbornum
ef.afborinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafberðu afbarstu þúafberirðu afbærirðu
þiðafberiði afbáruði þiðafberiði afbæruði